فراسوی زنجيرهای پندار

رسالت انسان گسترش مرزهای آزادی است، قوام بخشيدن به عناصر زندگی ساز و فرسودن عوامل مرگ آفرين است. مراد من از زندگی و مرگ نه حالات زيستی، بلکه حالات وجودی و نحوه ارتباط با جهان است. زندگی جز دگرگونی مدام، و شکوفايی مدام نيست، آنگونه که مرگ بازماندن از رشد، رکود، ماندگی وتکرار است. چه بسيار که بدبختند چرا که امکان انتخاب را از دست داده اند، اينان نه زنده و نه مرده اند، زندگانی شان به دوش کشيدن بار جانفرسايی است، بده بستانی است بی هدف، وکار چيزی نيست مگر آنکه شکنجه سر کردن در سرزمين اشباح را کاهش دهد.
اريک فروم