با خوشحالی گفت، سنج و صنوبر برنده بهترين رمان سال شد. با مهربانی گفت، می دونست که اين کتاب رو خيلی دوست دارم و اين خبر خوشحالم می کنه. چشمم که به اين تيتر افتاد «جايزه ادبی اصفهان در بخش رمان به سنج و صنوبر تعلق گرفت.» واقعا خوشحال هم شدم. با اين که می دونستم اين عنوان ها واسه مهناز کريمی زياد اهميتی نداره. او کارش رو در سکوت می کنه ، بی توجه به اطرافش. اين کارشه که در اون آشفته بازار ادبی خودش، راهش رو باز می کنه و جلو می ره! 
مهناز کريمی پاييز 2004 در گوشه ای از دنيا. عکس هم که از هنر های خودمه