به خاطر سپيده

کارم گير کرده بود، بايد اون سر دنيا چيزی رو بدست کسی می رسوندم. ايميل زدم، گفت: پيغام دريافت شد در اولين فرصت. اولين فرصت ظاهرا روز بعد بود. تشکر کردم گفت بابا اين حرفارو نداريم. کاری نبود.
می دونم که از ته دل می گه واين حرفا رو نداريم، می دونم که هروقت کاری داشتم، پاش بوده وهست. کاری بود کاری نبود، کوچيک بود، بزرگ بود، نمی دونم، فقط می دونم انجامش از دست خودم ساخته نبود. می دونم که حس بودن، از هر حسی آرام بخش تره.، همين که حس کنی، کسی رو داری. می دونم ازدوستی چيز زيباتری وجود نداره، می دونم که زندگی با دوست زيباست!
خوشحالم نه به خاطر کاری که عملی شد، به اين خاطرکه بهانه ای يافتم، تا رفاقت ببينم، دوستی. به خاطر يافتن بهانه کوچکی برای خوشبختی، به اين خاطر که بهانه ای پيدا کردم برای سفيد ديدن دنيا، به اين خاطر که امروز وقت سرنگون کردن پياله، می تونم زير لب بگم:" به خاطر دوست".
آخرين باری که ديدمش گفته بود اين آهنگ رو دوست داره.