قارئة الفنجان

در سی دی های قديمی ام چشمم به ترانه بلندی از عبدالحليم حافظ افتاد به اسم قارئه الفنجان با شعری از نزار قبانی .
صدای سحر انگيز عبدالحليم حافظ و متن عاشقانه نزار قبانی آدم سالم را ديوانه می کنند چه برسد به آدم های معيوب.
برگردان قسمتی از شعر "قارئة الفنجان" به ترحمه محمود شاهرخی و اصل ترانه را اينجا می آورم به ياد همه آدم های معيوب و خوب، که سرنوشتی بجز عاشق شدن ندارند و همچنين به ياد دوست مهربانم کاتب کتابچه و عشق معصومش به مونا .

.

"عبدالحليم حافظ" در کنار "أم كلثوم"، تاريخ عکس مشخص نيست،احتمالا در زمان های دور، زمانی قبل از شيوع ميکرب طالبان
با کليک کردن روی عکس می توانيد "قارئة الفنجان" را بشنويد، ( با توجه به سنگينی فايل ، که زمان پخشی حدود 56 دقيقه دارد شنيدنش صبر فراوانی طلب می کند.)

......
پسرم، پسرم!
بسيار نگريسته ام و ستارگان بسيار را مرور کرده ام
اما فنجانی شبيه فتجان تو نخوانده ام
بسيار نگريسته ام و ستارگان بسيار را مرور کرده ام
اما غمی که مانند غم تو باشد نشناخته ام
سرنوشتت، بی پايان در دريای عشق راندن است
و سزاسر زندگی ات کتابی است از اشک
و تو گرفتار ميان آب و آتش

با وجود تمامی سوزش ها
با وجود تمامی پی آمد ها
و با وجود اندوهی که ماندگار است در شب و روز
و باوجود باد، گردباد و هوای بارانی
به زندگی سوگند
پسرم، پسرم عشق بر جای می ماند
عشق زيباترين سرگذشت هاست

در زندگی ات
زنی است با چشمانی شکوهمند
لبانش چون خوشه انگور
و خنده اش نغمه مهربانی
موی پريشان او چونان مجنون به اکناف دنيا سفر می کند

پسرم زنی را اختيار کرده ای که قلب دنيا دوستدار اوست
اماآسمان تو بارانی ست و راه تو بسته ی بسته.
و محبوبه ی قلب تو
در کاخی که نگاهبانانی دارد در خواب است
هر آن کس که بخواهد به منزلگاهش وارد شود و هر آن که به خواستگاری اش برود
از پرچين باغش بگذرد
وگره گيسوانش را بگشايد
ناپديد می شود
ناپديد می شود
پسرم!
......