سلام ... مشکل این هست که "خوب زندگی کردن" نسبی هست و ما متوجه نسبیتش نمیشویم. از کودکی به خوردمان میدهند و ذهنمان را میشویند که فلان زندگی، زندگی خوب هست. همه (اکثر) به دنبالش می روند و یا بدست نمی آورند ناراضی و غمگین میشوند و نا آرامند و یا حتی بدست می اورند از رضایت و شادمانی و آرامش خبری نیست (که اگر خبری بود، دنیا دنیای دیگری بود ...) طبق معمول اشتباه فکری در عملکردمان هست: از خود نمیپرسیم چه بکنیم و چگونه زندگی کنیم تا "آرامش"، "احساس رضايت" و "شادمانی"داشته باشیم، بلکه گفته ها که این "باید" بکنید تا "آرامش"، "احساس رضايت" و "شادمانی" داشته باشیم را باور کرده و سراخر ....

زندگی ارزش هیچ چیز نداره هیچ چیزم ارزش زندگی نداره........دی

زندگی ارزشی ندارد با این همه هیچ چیزم ارزش زندگی را ندارد(مارو

salam, man ke tabehal ba keyfeyate zendegi zendegi kardam garche kamyatesh hey dare myad pain amma mohem nist, fekr mikonam mavaneye zyadi tu khodemun hast ke intor nemikhaym... shayad neveshteye badiro darinbareh bezaram, khosh bashi Alireza

وحیدجان
زندگی بدون عشق غلتیدن روی توده ی یخه