And sometimes when the night is slow, The wretched and the meek, We gather up our hearts and go, A Thousand Kisses Deep "Leonard Cohen"
شاید اینم از عجایب عشق باشه که زمان را به گاه رنج فشرده می کنه و خیلی کوتاه، و به گاه خاطرات قشنگ اونقدر کشش میده که مدام و مستمر در اون غرق بشیم؛
مثل غرق شدن در عمق هزار بوسه..
امید که سال خوبی در پش داشته باشد
ظاهراً عمقش خیلی بیشتر از این حرفها بوده..
حالت خوبه؟
سلام خيلي جالب بود
Posted by: rojin at February 16, 2006 12:44 PM