سه گدار
ميترا رهبر
از اينجا تا به بيرجند سه گداره
گدار اولش پُر پُر، پُر از نقش و نگاره
گدار دومي مخمل بپوشُم
گدار سومش دي دي، ديدار ياره
* * *
گل زردُم، همه دردُم
ز جفايت شکوه نکردُم
تو بيا تا دور تو گردُم
آه ... اي يار جاني جاوداني
دوباره بر نمي گردد دور جواني
* * *
بيا تا گندم يک خوشه باشيم
يکي شمع و يکي پر پر، پروانه باشيم
يکي موسي شويم اندر مناجات
يکي جارو کش مي مي، ميخانه باشيم