ستاندن جان تنها یک انسان هم جنایت است!

سياست‌های تبعيض نژادی نازی‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌‌ (‌ناسيونال سوسياليست‌ها) 1933- 1945 در آلمان

1-اصلاح نژاد و Euthanasie
‌2-ريشه‌کن کردن اقليت‌های قومی، ‌مذهبی
‌3-ترور و کشتار يهوديان‌

ناسيونال‌-‌سوسياليست‌ها، ‌با دلايل شبه‌علمی و غير‌تاريخی، برتری نژاد قوم شمال اروپا را نسبت به ديگر اقوام ترويج می‌کردند و به اين‌ترتيب قوم برتر هندو‌اروپايی را در مقابل نژاد‌های پست آسيايی و نژاد انگلی يهود قرار می دادند.
ايدئولوژی ناسيونال‌-‌‌سوسياليستی، ‌برای نژاد برتر آريا Arier اين رسالت تاريخی را قائل بود که جهان را از شر قوم يهود برهاند و اقوام اروپايی را در مقابل توطئه جهانی يهود حفظ کند.

اصلاح نژاد و Euthanasie

با اقدام Lebensborn* می بايست که سياست اصلاح نژاد شمالی به جلو رانده شود و همزمان عقيم کردن اجباری بيماران مبتلا به بيماری‌های ارثی و کشتن از سر عطوفت ( Euthanasie ) بيماران مبتلا به نواقص ذهنی و جسمی سازماندهی شود. طبق آمار رسمی تا آگوست 1941 حدود 60000 تا 80000 نفر قربانی اين سياست در آلمان شدند.

ريشه‌کن کردن اقليت‌های قومی، مذهبی و دگرانديشان

در ‌کنار يهوديان، اقوام کولی زينتی Sinti و روما Roma، ‌همجنس‌گراها، ‌اسيران روس، ‌کمونيست‌ها، ‌منتقدين ضد رژيم،‌ اعضای نهضت‌ مقاومت، ‌وابستگان به اوپوزسيون و شاهدان يهوه Zeugen Jehovas از جمله کسانی بودند که در اردوگاه‌های کار شکنجه و کشته شدند.

ترور و کشتار يهوديان‌

باتصویب قانون نورنبرگ Nürnberger Gesetze در 15.9.1935 که تا آنروز بزرگترین قدم فاشیست‌ها در جهت سلب حقوق مدنی یهودیان آلمان به شمار می‌آمد، ‌تعرض همه‌جانبه به یهودیان شکل دیگری به خود گرفت.
با این قانون اقلیت یهود از سیستم حقوقی آلمانی‌ها خارج شد و دیگر حقوق برابر با یک شهروند آلمانی را نداشت. ‌ازدواج یهودیان با آلمانی‌ها Mischehen ممنوع و زوجهای موجود حق جدایی داشتند.
تمام قوانین دیگر در جهت سرکوب تعقیب و پایمال کردن حقوق یهودیان بر پایه‌ی قانون نورنبرگ قرار گرفته بود. در شب های نهم و دهم Reichspogromnacht ماه نوامبر 1938 هفت هزار و پانصد مغازه یهودی و 250 کنیسه ویران و به آتش کشیده شدند تا به این وسیله پایه‌های نابودی یهودیان را فراهم آورند.

1938:

پزشکان و وکیل‌های یهودی حق کار در شغل خود را از دست دادند.
اضافه کردن نام سارا Sarah و یا اسرائیل Israel به اسم خود برای یهودیان اجباری شد.
ورود یهودیان به تاتر‌ها سالن‌های کنسرت و رقص و سینما ممنوع شد.
تحصیل کودکان یهودی در مدارسی که کودکان آلمانی در آن مشغول تحصیل بودند ممنوع گشت.
خرید و فروش هرگونه طلا،‌ جواهر، ‌نقره، ‌طلای سفید،‌ مرواید و دیگر سنگ‌های قیمتی برای یهودیان ممنوع شد.
ممنوعیت داشتن مغازه و کارگاه برای یهودیان.
اجازه‌ی تعلیق فوری و بدون دلیل قرارداد اجاره با یهودیان.
ممنوعیت تردد برای یهودیان از ساعت هشت شب به بعد.

:1941

هر یهودی باید روی سینه‌اش ستاره‌ی زردی (داوود) که در ميان آن به خط سياه لغت يهودی Jude نوشته شده بود، ‌بچسباند.
یهودیان حق رفتن به پارک‌ها را ندارند.
یهودیان حق خرید بلیط و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی را ندارند.
یهودیان حق ورود به رستوران را ندارند.
یهودیان حق استفاده از آرایشگر آلمانی را ندارند.
یهودیان حق استفاده از تلفن را ندارند.

از 1942:

یهودیان حق خرید روزنامه و کتاب را ندارند.
حق نگهداری حیوانات خانگی را ندارند.
وسایل زیر را باید به دولت بدهند:
رادیو
صفحه‌های صوتی
ماشین تایپ
دوربین
وسایل الکتریکی
دوچرخه
پوست و لباس‌های پشمی
ممنوعیت داشتن ماشین،‌ دوچرخه و موتور
به یهودیان گوشت،‌ مواد گوشتی،‌ مواد آردی، ‌کنسرو میوه، ‌شیرینی‌جات و خمیر ریش فروخته نمی‌شود.

( *Lebensborn انجمن ثبت شده‌ای بود که از طرف دولت فاشيستی رسما حمايت می‌شد)