June 03, 2007

ساعت

انسان مساوي است با حاصل جمع بدبختي‌هايش. ممکن است گمان برند که عاقبت روزي بدبختي خسته و بي‌اثر مي‌شود، اما آن‌وقت خود زمان است که سرچشمة بدبختي ما خواهد شد.
فاکنر
رفتم و برگشتم. همه چيز در حال فرو ريختن بود، خيابان ها آدم ها حتی صدای مادرم. در تمام راه اين چند خط ذهنم را به خود مشغول کرده بود. چه سفر بدی بود.

Posted by darya at June 3, 2007 12:03 PM